ARTIKEL: WAT GEBEURT ER ALS EEN GEMEENTE HET EVANGELIE VERGEET?

 

WAT GEBEURT ER ALS EEN GEMEENTE HET EVANGELIE VERGEET?

“Nu wil ik jullie, broeders, herinneren aan het Evangelie dat ik jullie heb verkondigd, dat jullie hebben aangenomen, waarop jullie staan en waardoor jullie worden gered, als jullie vasthouden aan het woord dat ik jullie heb verkondigd – tenzij jullie tevergeefs hebben geloofd. Want ik heb jullie als het allerbelangrijkste doorgegeven wat ik zelf ook heb ontvangen…”

— 1 Korintiërs 15:1–3

De gemeente in Korinthe kampte met enorme problemen. Verdeeldheid, wanorde, leerstellige verwarring en morele compromissen, om er maar een paar te noemen. En toch ontdekte Paulus onder al die oppervlakkige problemen één hoofdoorzaak: ze hadden hun blik van het Evangelie afgewend.

Daarom schreef hij 1 Korintiërs – om de gemeente terug te roepen naar het fundament. Paulus introduceerde geen nieuwe technieken of trendy strategieën. Hij herinnerde hen aan de boodschap die ze hadden ontvangen, waarop ze stonden en de enige die hen kon redden.

Want wanneer een kerk het Evangelie vergeet, begint alles uit elkaar te vallen.

Paulus’ woorden in 1 Korintiërs 15:1–3 helpen ons vijf kenmerken te zien van wat bewaard moet blijven, en wat uit elkaar begint te vallen wanneer het Evangelie niet langer onze focus is.

1 Wanneer het Evangelie als vanzelfsprekend wordt beschouwd

Paulus begint 1 Korintiërs 15 met deze woorden: ‘Ik wil u eraan herinneren…’ Die zin zou ons even moeten doen stilstaan. Hij spreekt tot christenen, tot gemeenteleden en tot gelovigen die het Evangelie al kennen. Maar toch herinnert hij hen eraan.

Waarom? Omdat het Evangelie als vanzelfsprekend beschouwen de eerste stap is naar het verlies ervan.

Paulus begint niet aan een nieuwe leer – hij herhaalt de fundamentele leer. Christus stierf voor onze zonden, werd begraven en stond weer op, precies zoals de Schrift had voorspeld (vv. 3–4). Dit is de boodschap die boven alles gaat.

Kerken dwalen vaak af, niet omdat ze het Evangelie ontkennen, maar omdat ze het als vanzelfsprekend beschouwen. Het wordt achtergrondruis in plaats van de soundtrack. Ze raken in beslag genomen door programma’s, strategieën of maatschappelijke impact – en langzaam maar zeker raakt de kern vervaagd

2 Wanneer het Evangelie wordt vervangen

Paulus zegt dat het Evangelie iets was dat hij aan de Korinthiërs „heeft overgebracht” (vers 3). Het was geen uitvinding van hem. Het stond niet open voor herziening. Het was hem door God toevertrouwd, en het was zijn taak om het getrouw te verkondigen.

Dat is ook onze taak.

Helaas hebben veel kerken tegenwoordig de rol van Evangelieverkondiger ingeruild voor die van cultureel entertainer. In plaats van het goede nieuws te verkondigen, geven ze een show. In plaats van mensen tot bekering op te roepen, houden ze mensen bezig. Evangelisatie maakt plaats voor vermaak.

Maar een kerk die haar roeping vergeet, zal haar kracht verliezen. Je kunt een menigte bijeenbrengen zonder het Evangelie te prediken – maar je kunt geen kerk bouwen zonder het Evangelie.

Trouwe kerken proberen geen indruk te maken. Ze willen de boodschap die ze hebben ontvangen overbrengen, zonder deze aan te passen, af te zwakken of te herschikken.

3 Wanneer het Evangelie in het dagelijks leven wordt vergeten

Paulus herinnert de Korinthiërs eraan dat het Evangelie niet alleen aan hen werd verkondigd, maar ook „aangenomen“. Dat is taal die verwijst naar bekering. Maar het aannemen van het Evangelie is geen eenmalige gebeurtenis; het is een dagelijkse noodzaak.

Sommige gelovigen denken dat het Evangelie alleen voor ongelovigen is. Maar geestelijk gezonde christenen weten dat ze het elke dag nodig hebben. Het Evangelie is niet alleen hoe we het christelijke leven beginnen; het is hoe we groeien, volharden en bloeien.

Wanneer het Evangelie in het dagelijks leven wordt vergeten, gaan we onze waarde afmeten aan onze prestaties. We vertrouwen op onze eigen inspanningen in plaats van op genade. We leven alsof Gods aanvaarding afhangt van ons gedrag.

Maar wanneer we het Evangelie in gedachten houden, brengt dat rust. Het herinnert ons eraan dat onze identiteit veilig is in Christus – niet in onze prestaties, niet in onze mislukkingen, maar in het volbrachte werk van onze gekruisigde en opgestane Verlosser.

4 Wanneer het Evangelie niet het fundament is

Paulus zegt dat het Evangelie dat is „waarop jullie staan”. Dat is een metafoor voor stabiliteit en fundament.

Kerken die het Evangelie vergeten, beginnen te wankelen. Ze worden dan bepaald door persoonlijkheden, programma’s of voorkeuren. Ze gebruiken misschien nog wel Evangelietaal, maar het is niet langer de drijvende kracht achter de prediking, het discipelschap, de zending of de eredienst.

Maar gezonde kerken staan stevig. Ze bouwen alles op het goede nieuws van Jezus.

Dat betekent niet dat ze andere bedieningen verwaarlozen. Het betekent dat al hun bedieningen gevormd worden door en doordrongen zijn van de waarheid van het Evangelie. Of ze nu mensen in moeilijkheden begeleiden, zendelingen uitzenden of jonge gelovigen discipelen, het Evangelie is de drijfveer, de methode en het doel.

5 Wanneer het Evangelie niet stevig wordt vastgehouden

Ten slotte zegt Paulus dat het Evangelie dat is „waardoor jullie worden gered, als jullie vasthouden aan het woord”. Dat gaat niet over het verdienen van verlossing – het gaat erom te laten zien dat ons geloof echt is.

Echte gelovigen houden vast aan het Evangelie. Ze ruilen het niet in als het moeilijk wordt of als de cultuur tegenwerkt. Ze vervangen het niet door iets dat ‘relevanter’ is. Ze klampen zich vast aan Christus als hun enige hoop.

Kerken die het Evangelie uit het oog verliezen, worden niet alleen ondoeltreffend – ze laten ook zien dat hun fundament om te beginnen nooit echt in Christus lag.

Maar kerken die vasthouden? Ze zijn misschien niet opzichtig. Ze zijn misschien niet populair. Maar ze zullen trouw zijn.

6 Nooit ‘afstuderen’ van het Evangelie

Het Evangelie is niet slechts een startpunt. Het is het fundament waarop we bouwen, de brandstof waaruit we putten en het anker dat ons stevig vasthoudt. Op het moment dat een kerk het Evangelie als vanzelfsprekend beschouwt, het marginaliseert of vervangt, begint die kerk af te dwalen. Een kerk die het Evangelie vergeet, bestaat misschien nog wel op papier, maar zal geestelijk verwelken.

Trouwe kerken houden het Evangelie centraal. Ze verkondigen het moedig. Ze nemen het dagelijks tot zich. Ze staan er stevig op. En ze klampen zich eraan vast, wat het ook mag kosten.

 

Bron: https://www.forthegospel.org/read/what-happens-when-churches-forget-the-gospel