ARTIKEL: EEN GEPRIKKELDE GEEST

EEN GEPRIKKELDE GEEST

Handelingen 17 (vers 15-34) is een van mijn favoriete bijbelgedeelten. Paulus heeft een weekend vrij

in Athene. Hij wacht er op Silas en Timotheus. Tijd genoeg om rond te kijken. Wat hij ziet maakt hem

niet blij. Integendeel "want hij zag dat de stad vol afgodsbeelden stond" (vers 16). En het zien daarvan gaf hem "een geprikkelde geest". Een heilige boosheid en verontwaardiging. Waarom?

Omdat de Heilige Geest in hem woonde en hij daarom de onheiligheid van de stad en de catastrofale

gevolgen daarvan niet meer kon aanzien. Hij liep diep verontwaardigd door de straten van Athene.

Ik denk dat er drie redenen waren voor deze geprikkelde en verontwaardigde geest in hem.

1. De enige levende God werd massaal onteerd in Athene

2. De vele afgodsbeelden getuigden van een actieve en bewuste misleiding

3. De duizenden onwetende inwoners van Athene werden zo misleid tot hun eeuwige ondergang

Wanneer wij vandaag door de straten van onze steden lopen moeten wij ons de vraag stellen hoe wij

daarop reageren. Is onze geest ook "geprikkeld". Kennen wij een dagelijkse diepe verontwaardiging

over wat we zien gebeuren? Of... hebben we de situatie van onze huidige wereld maar aanvaard

omdat "er toch niets aan te doen valt"? Hopelijk niet, want een aanvaarden van de status quo

verlamt de gemeente.

Wanneer de Heilige Geest onze geest "prikkelt"en voorziet van diepe verontwaardiging dan kunnen

wij niet meer accepteren wat nu eenmaal is. Dan gaan we op zoek naar manieren om er iets aan te

doen. Dan kunnen we onze mond niet meer houden en drijft Gods Geest ons naar buiten. En dat is

precies wat we Paulus zien doen in vers 17: "Hij ging dan in de synagoge in gesprek met de Joden en

met hen die godvrezend waren, en iedere dag op de markt met hen die hij er tegenkwam."

1. Paulus ging altijd eerst praten met hen die de God van de Bijbel nog serieus namen. Dat liep

uiteraard niet altijd goed af, want religieuze maar niet wedergeboren mensen herkenden maar

weinig is wat Paulus predikte. En mocht hij hen hebben uitgedaagd om met hem mee te gaan, dan is

hij zeker vaak teleurgesteld geworden toen hij merkte dat velen deze zelfde "geprikkelde" motivatie

voor zending en evangelisatie in eigen stad niet kenden.

2. Het tweede deel van vers 17 zegt dat hij dagelijks op de markt te vinden was om te praten met hen

"die hij er tegenkwam". Paulus beperkte zich dus niet tot de synagoge om wat theologische debatten

te houden, maar begaf zich dagelijks onder de gewone grieken, die nog nooit iets uit de Schriften

hadden gehoord.

Als wij vandaag door onze steden wandelen, dan moeten wij ons de vraag stellen of onze geest die

zelfde "geprikkeldheid" kent. Kennen wij nog die innerlijke heilige verontwaardiging als wij de

"kerken" zien waar het bijbelse Evangelie helemaal niet wordt gepredikt? En worden we "geprikkeld"

in onze geest als we door de bibliotheek lopen en planken vol boeken zien staan waarin de God van

de Bijbel wordt ontkend? En wat als we langs de universiteiten en middelbare scholen lopen waarvan

we weten dat daar ontelbare jongeren vergiftigd worden met postmoderne onzin en zogenaamde

wetenschap? Doet het ons nog iets als we nadenken over de gevolgen van al deze zaken?

Moge de enige ware God onze geest blijven prikkelen met Zijn verontwaardiging en ons de moed

opnieuw geven om te spreken "met hen die we tegenkomen".

Download HIER de PDF