ARTIKEL: HOE REAGEER JE ALS MENSEN JOUW BOODSCHAP NIET WILLEN?

 

Iedereen die evangeliseert zal dat meemaken. Afwijzing is heel normaal. De boodschap die Jezus bracht werd afgewezen en uiteindelijk hebben ze Hemzelf verwijderd. Paulus geeft ons een hele lijst van zaken die hij heeft meegemaakt, omdat hij het Evangelie bracht. En na de bijbelse tijd vinden we in de kerkgeschiedenis ontelbare martelaren om het bijbelse Evangelie. En in de toekomst zal dat niet beter worden.

Het is dus heel normaal en te verwachten dat we mensen tegenkomen, die zowel onze boodschap en vaak daarom ook onszelf afwijzen.

Hoe komt dat? 

De reden van die afwijzing ligt in het feit dat het Evangelie niet gewenst is. Het is iets vreemds, iets bizars voor hen die het niet kennen. Het is namelijk van God en niet van deze wereld. Zegt de bijbel niet dat het Evangelie “een dwaasheid” is voor hen die in de duisternis leven?

De reaktie van heel veel mensen is daarom te begrijpen. Het Evangelie vertelt hen eerst dat ze verloren, schuldige zondaars zijn, die onder Gods oordeel zullen vallen. Dat is natuurlijk geen prettige boodschap. Het gaat in tegen de trots van de mens. Hij wil niet op zijn knieën  gaan en om vergeving vragen. Vooral als men tot een andere godsdienst behoort, waar bijna altijd geleerd wordt dat men door het doen van goede werken wel “de hemel kan verdienen”, dan is het Evangelie aanstotelijk. 

Maar wie wil er nu afgewezen worden? Niemand. En daarom hebben we de neiging om het Evangelie te verzachten en wat aan te passen, zodat de pijnlijke woorden niet moeten worden uitgesproken. Zo proberen we vaak de ander toch over te halen. Maar dat zijn uiteraard geen bijbelse zaken. We moeten het Evangelie brengen zoals het is, zonder er iets aan toe te voegen of van af te doen. 

Wat brengen we?

Vandaag is die tendens om het Evangelie aan te passen en minder aanstotelijk te maken, erg wijd verspreid. Mensen horen een aangename boodschap, laten zich dopen en worden lid van een kerk. Zij gaan dan op hun beurt datzelfde aangepaste Evangelie weer verder verspreiden. Maar hoe groot zo een kerk ook kan worden, het is geen bijbelse kerk.

Hoe brengen we het Evangelie?

Hoe we communiceren is van groot belang. Zeker als het om het Evangelie gaat. Er zijn helaas veel goedbedoelende broeders en zusters die mensen onbewust afstoten. Door hun gedrag of door hun verkeerde woordkeuze. Wie zich daaraan schuldig maakt, moet wel weten dat de niet-christen hem afwijst, maar niet direct het Evangelie. We moeten ons daarom zeer bewust zijn met wie we praten en op welke manier we onze boodschap over moeten brengen. En onze omgeving verandert daarin ook voortdurend. Enkele tientallen jaren geleden konden we als christenen gaan staan zingen op de hoek van de straat. Dat is iets wat vandaag meer mensen afstoot dan aantrekt.

Waarheid

Wie het ware, bijbelse Evangelie brengt zal afwijzing ontvangen. Maar zeker niet van iedereen. Er komen nog steeds mensen tot een bijbelse bekering, omdat ze het bijbelse Evangelie hebben gehoord. Zij vormen daarna ook de bijbelse gemeente.

Onze reactie

Afgewezen worden is verdrietig. Zeker als je mensen zo van harte gunt wat je zelf gevonden hebt! Het is erg pijnlijk als mensen jou dan uit de weg gaan en nooit meer iets over jouw geloof willen horen. 

Het beste reageren we dan niet naar hen, maar naar de Here zelf. Hij kent die pijn afgewezen te worden. Veel meer dan wij dat kennen. Vraag Hem om een blijvende liefde voor de mens die het Evangelie afwees. En haal ze niet van je gebedslijst af. Blijf voor hen bidden, totdat het je vanzelf duidelijk wordt of je daarmee kan stoppen. 

Hoop

Zolang iemand leeft, is er hoop. Ik herinner mij een vriend uit mijn jeugd. Hij was geen christen, maar wel lid van een kerk. Ik heb hem toen het Evangelie verteld. Waarschijnlijk niet op de beste en meest wijze manier. Maar uiteindelijk is hij wel tot inkeer gekomen, heeft zijn onbijbelse kerk verlaten en is gaan studeren aan een bijbelschool. Daarna heeft hij zelfs een gemeente mogen stichten.

Een paar jaar geleden zei hij nog tegen mij: “Toen jij mij het Evangelie vertelde, was ik innerlijk heel kwaad op je! Maar ik heb dat toen niet laten blijken”. 

Stof

Maar er is niet altijd hoop. Als iemand bewust “nee” zegt tegen het Evangelie en daarom soms ook tegen jou, dan gebeurt het vaak dat die mens innerlijk verhard wordt. God ziet namelijk wel waarom zij het Evangelie afwijzen. Sommigen doen dat omdat ze er nog niet klaar voor zijn. Sommigen omdat ze er helemaal klaar mee zijn! Hij kent de harten. 

Wanneer blijkt dat iemand heel bewust nee blijft zeggen, dan moeten we hetzelfde doen als Jezus. Hij heeft ook vaak het stof van zijn voeten geschud en is vertrokken. 

Gebed

Een erg bemoedigd verhaal uit de bijbel staat in Lukas 5. Daar lezen we dat de discipelen niet wisten waar de vis zat. Ze hadden wel de hele nacht gevist, maar niets gevangen. Maar Jezus wist wel waar de vis zat. Zelfs heel dicht bij. 

Als we nog vissers van mensen willen zijn, laten we dan Hem vragen waar “de vis” zit. De vissen die graag gevangen willen worden. Misschien leven ze vlakbij ons. Die vis zal ons niet afwijzen, maar God danken dat iemand hen nog het bijbelse Evangelie vertelt.

En verder…. neem je kruis op.  Misschien zal je niemand vangen. Misschien zul je alleen maar afgewezen worden. Zorg dan op z’n minst dat het om de juiste reden is.